Bir Ayrılığın Ardından Şiiri - Burhan Güler

Gittin.
Bu ülkede bir şey daha eksildi
kimse saymadı.
Bir sevgiliyi değil,
bir ihtimali terk ettin.
Omuz omuza durmayı,
aynı yaraya bakabilmeyi.
Biz,
yenilgiyi erken öğrenmiş bir kuşaktık.
Sevmeyi de biraz
direnmek sanmıştık.
Seninle kurduğum her cümle
yarım bırakılmış bir bildiri gibi
masanın üstünde kaldı.
İnandım sana
çünkü inanacak başka şey
azalmıştı.
Çünkü sokaklar yorgundu,
çünkü kelimeler
her gün biraz daha sürgüne gönderiliyordu.
Sen gittin,
ben bir kez daha
yalnız kalmadım;
kalabalık bir hayal kırıklığına karıştım.
Şimdi aşk
bir kişiye değil,
bir çağa yazılmış mektup gibi
cevapsız.
Biliyor musun,
en çok buna kırıldım:
Ayrılığın bile
bu kadar zamansız,
bu kadar plansız,
bu kadar bize benzemesine.
Yine de
adını anmıyorum yüksek sesle.
Bu ülkede bazı isimler
fısıltıyla yaşar,
bazı acılar
ancak susarak onurludur.
Ve ben
yenilgiye alışık kalbimle
şunu not düşüyorum hayata:
Bir sevgili gider bazen
ama asıl terk edilen
birlikte inanma ihtimalidir.
Burhan GÜLER