Bir feryat yükselir yüreğimin en körpe yerinden!
Bir çığlık duyarım,nereden geldiğini hiç bilmediğim...
Ve ağır bir kan kokusu yayılır etrafa öldürecekmişçesine.
Tüylerim ürperir, sakinleşmek isterim.
Ellerinin arasında kana bulanmış saçların,
Bense zarar gelmesin isterdim tek bir kılına bile,
Şimdi bir hançer gibi saplanıyor kanlı her tel yüreğime.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Oysa ben sana layık bir evlat olamadığım için,
Bunun affını bile dileyemeden,seni kaybettiğim için,
Ve ölürken döktüğün çaresizlik yaşları için ağlıyorum!
Mezarına her geldiğimde,
Bir buket çiçek yerine,
Bir avuç gözyaşı bırakıp gidiyorum...
Kaleminizi kutluyor, Hakkin rahmetine kavuşanlarimiz nur icinde yatsinlar diliyorum..
Safinaz Ocakcı
Çok acı bir şiir.... aslında hayatın kendisi acı.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta