Korkarım uyuyan nefeslerin içinde
Veyahut terleyen giysimle birlikte saat sesi belki de
Aslında su gibi çekiyordu işte büsbütün zaman
Ve bir an olsun biz sebep bulamadan
Gömülmekteyiz hasretliklerin en derinine
Ve yaka paça dışarı atmak istediğimiz dünyada
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta