Herkesten uzaklaşarak yazıyorum bu mısraları sana.
Kalbimden geldiği ve kalemime döküldüğü gibi.
Zümrüt değil belki ama ufak bir armağanım sana.
Dökülen mısralar ise yere düşen bir kar tanesi gibi.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta