Bir ömür geçti
Yel misali...
Kapattı bağrını,
Tüm olan bitene
Avuyu bal eyledi
Görmedi esip geçeni
Tamir edilmez yaralar açtı
Tüm cihan acı acı ağladı
Sararıp soldu bu hayatım
Meteliğe kurşun atar oldum
Ezilip heba edilen bir ömrü
Bir ana biçer oldum
Dilim kurudu,
Sesim sustu
Yarayı sarmayan gözlerim
Bir güzele naçar oldu
Dalında kuruyan bir yaprak gibi
Ateşin közü misali
Feleğin çemberinden geçer gibi
Alıp savurdu beni
Ulaşılmaza ulaşılan zamanda
Kaybedileni fark ettiğin anda
Adını anacağın tüm hayatında
Perişan olur her baktığında
Derde düşer, dermanını ararsın
Ocağına ateş düşer
Yüreğin kor olur yanarsın
Sonra her yerde bir bedevi gibi onu anarsın
Tabiat döner durur
Tekrarını yaşarsın
Cefasını çektiğin bu alemde
Sefasını sürene ağlarsın
Kayıt Tarihi : 1.06.2026 19:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!