Bir An Olmaya... Şiiri - Hasan Belek 2

Dokuz kapı geçtim devran içinde,
Bir "Hu" sesi duydum her bir biçimde.
Toprak sustu, nefis yandı içimde,
Erenler ceminde bir an olmaya.

​Edep hırkasını giydim eğnime,
Hakikat mührünü vurdum beynime.
Dünya malı sığmaz oldu heybeme,
Bir garip dervişçe mihman olmaya.

​Gözüm yumdum, gönül gözüm açıldı,
Karanlık dağıldı, nurlar saçıldı.
Aşk şerbeti yudum yudum içildi,
Vahdet deryasında umman olmaya.

​Gündüz hayal oldu, gece ise nur,
Teslim olan kalpte bulunur huzur.
Hangi yana baksan o hazır durur,
Yaradan emriyle ferman olmaya.

​Aslına rücu et, ey insanoğlu,
Zikreyle dilinde o kutlu yolu.
Dikenin içinde bulursun gülü,
Derde derman arayıp kurban olmaya.

​Veli dediğin bir gizli hazine,
Bakmazlar dünyanın yalan yüzüne.
Sözleri merhemdir mümin özüne,
Sırat köprüsünde imkan olmaya.

​Sabır ile pişti bu ham meyveler,
Sessizce ağladı gökte melekler.
Kabul oldu nice halis dilekler,
Rabb'in kapısında hayran olmaya.

​Gökten su iner de toprağı sular,
Mecnun olan elbet Mevla'yı arar.
Aşk ateşi kalbi her dem yaralar,
Közün ortasında harman olmaya.

​Dokuzuncu durak, vuslatın yeri,
Bırakıp arkanda gamı, kederi.
Silsinler alnından akan o teri,
Saf Beyaz ışıkta ferman olmaya...

Hasan Belek
08 02 2026- Akçay