Bırakmalıyım diyorum kendimi bir akşamüstü
Kanatlarına rüzgârın.
İtip bir kenara sabahları
Bu akşam sadece kendimi dinlemeliyim…
Yıldızlar ötesi bir sevdaya kapıldığından beri yüreğim
Taşıp durur kafesinden; bülbül sesiyle her tan yerinde sabahların.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta