Bir Ağustos Sabahı

Gün doğrarken uzaklardan
Aşka sınır çiziliyor
Geçmişiz ne tuzaklardan
Şehir bize dar geliyor

Sokaklar şahidimizdi
Sabahlar hep ayrılık
Ele avuca sığmazken
Yaz güneşinde kavrulduk

İmkan denizlerinde
İmkansızı nasıl bulduk
Umut ektiğimiz gecelerde
Umutsuzca savrulduk

Avuçlardan kayan mutluluk
Bulutsuz yağmur gibi
Tükenen yiten her umut
Aşk denizinin sonu oldu

Bu aşkın hikayesini
Nasıl yazdın nasıl çizdin
Buldun mu ruh ikizini
Kime umut kime katran ektin