Bir adam severse…
Sessizleşir önce,
kalabalıkların içinden çekilir
ve kalbini bir tek isme emanet eder.
Bir adam severse,
geceyi uzatır;
uyumamak için bahaneler bulur,
çünkü rüyada bile
onu kaybetmekten korkar.
Bir adam severse,
gururunu cebinde unutur,
incinmeyi göze alır,
susmayı öğrenir
Bir adam severse,
küçük şeyleri büyütür:
bir bakışı ömür yapar,
bir gülüşü sığınak,
bir sessizliği fırtına.
Bir adam severse
önce susar.
Her şeyi anlatmaz,
çünkü sevgi onun dilinde
yüksek sesle değil,
omuz vermekle konuşur.
Sevdi mi,
kendi yorgunluğunu erteleyip
senin yorgunluğunu taşır.
Güçlü görünür ama
en zayıf yerini
sana bırakır.
Bir adam severken
ben demeyi unutur.
İhtiyaçlarını susturur,
yaralarını cebine koyar
ve seni incitmemek için
kendinden eksilir.
Bir adam severse,
onu kaybettiğinde
bağırmaz, ağlamaz…
sadece bir daha kimseyi
sevmez sevemez
Kendini bile....
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 23:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!