Bir Adam severse. Şiiri - Nurgül Ankara

Bir Adam Severse..

​Bir adam seviyorsa eğer kalpten,
Güneş sevdiğiyle doğar penceresine.
İlk selamı onadır her ilk seherden,
İyi olduğunu bilmeden sığamaz evine.

Gurur bir toz bulutu olur dağılır,
Yalnızca sevdiginin kalbiyle çarpar yüreği.
Sevdiğini üzen her ne varsa dünyada,
Olur onun en amansız, en büyük düşmanı.

Bırak kalbinin o narin sızısını,
Bir tek tel saçı bile incinse kederden;
Dünyaları yakar, dert eder kendine,
Yarini sakınır her türlü fırtınadan, yelinden.

Zamanın hükmü geçer de bir gün,
Onun gözünde hep o ilk bahardır.
Kelimeye dökülmeyen binlerce dua,
Hep yarin huzuruna, yarin mutluluğunadır.

Uzaklıklar kısalır tek bir bakışıyla,
En sessiz anında hep sesini arar.
Çünkü gerçek sevgi, vazgeçmek değil,
Her gün yeniden onda hayat bulmaktır.

Dertler omuzunda dağ olsa ne yazar,
Yarın bir gülüşünle hafifler her biri.
Bir adam seviyorsa eğer gerçekten,
Sevdigiyle başlar, sevdigiyle mühürlenir mazisi.

Gözlerinden okur bütün hüznünü,
Anlatmana gerek kalmadan anlar onu.
Canana gelen taşlar cana çarpar önce,
Siper eder ruhunu, korur gölgesini.

Yorulmak nedir bilmez onun yolunda,
Her fırtınada limanı o olur.
Dünya bir yana, yar bir yanadır,
Aradığı cenneti sadece onda bulur.

Varlığı en büyük hazinedir ona,
Gidişi kıyamet, kalışı ise hayat.
Bir adam sevdi mi böyle sever işte,
Mısralara sığmaz bu koca hakikat.

Seven adam der ki; sevda bir kor,
Yüreğe düştü mü sönmesi çok zor.
Sadakatle bağlanan o büyük gönül,
Seni senden daha çok severse, hayra yor.