Bir acı kaldı içimde, giderek genişleyen bir otel odası gibi,
Masada yarım bırakılmış bir fincan kahve, bir iki eski gazete.
Her şey yerini yadırgıyor sanki seni uğurladığım o günden beri,
Bir insan birini sevince, biraz da onun yokluğunu eklermiş kendine.
Durup dururken değişiyor gökyüzünün o bildik rengi,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta