Sıradanlaşıyor bulunduğun iklimler
Azalıyorsun yavaş yavaş
Çözemeyeceğim bir enerji akıyor senden bana
Adını sen koyuyorsun
Benim gözlerim hâlen uzak iklimlerde
Bir “zen hikâyesi” anlatıyorsun bana
Birden erdem, kanatlarım oluyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta