Binbir Surat Şiiri - Köşektaş Türküleri

Gerçek suretini, kimse bilmiyor
Binbir türlü maske, takıyor insan
Aynaya bakınca, yüzü gülmüyor
Kendi benliğini, yakıyor insan.

Evinde halimdir, sesi çıkmıyor
Dışarda zalimdir, kural takmıyor
Kimse bu oyundan, artık bıkmıyor
Doğru yoldan her gün, çıkıyor insan
Binbir türlü maske, takıyor insan.

Mal mülk uğruna, şekli değişir
Güçlüye eğilir, hemen sevişir
Nerde çıkar varsa, orda gelişir
Riyakar bir tavır, çakıyor insan
Binbir türlü maske, takıyor insan.

Hayatı tiyatro, sahnesi yalan
Yoktur geriye, bir parça kalan
Dostun hanesini, eyliyor talan
Zehirli okunu, atıyor insan
Binbir türlü maske, takıyor insan.

Kendine yabancı, el gibi durur
Hangi yüzü gerçek, kime ne sorur?
Korkak yüreğine, mührü vurur
Gerçeği derine, tıkıyor insan
Binbir türlü maske, takıyor insan.

Köşektaş özünü, kaybetme sakın
Hakk’ın divanı bak, inan çok yakın
Üstüne geliyor, dert akın akın
Boş hayal peşinde, akıyor insan
Binbir türlü maske, takıyor insan.