Bundan bin dört yüz sene evvel, Mekke Karanlık,
Her yanı sarmış küfür, boğuluyor insanlık.
Vahşetin, mutlak, son noktasında her bir mahluk,
O ne vahim durum öyle ki: tam perişanlık.
Puttan medet umar olmuş pervasızca, insan,
Kimse, katiyen, ayrılmaz kötülükten bir an
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta