yazan kalemin konuşan dilin izmir
Gök bulut sılada kaldı umut
Ölüm yaşam kavgası somut
Dünya düzeni kuralsız konut
Kal kala bilirsen hergün nefret
Sırtına yüklenir günbe gün küflet
Kimi kime sorsan bin bir eziyet
Hala anlamaz vurdum duymaz nefret
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta