Bilinç manifestosu Şiiri - Kemal Tekir

İnsan ektiğini biçer.
Bu bir öğüt değil, bir yasadır.
Hayatın değişmez dengesi,
Vicdanın tartısıdır.

Ne ekiyorsan, onu büyütüyorsun.
Bir gülümseme bırakırsan dünyaya,
Karşılığında umut bulursun.
Ama kin bırakırsan,
Kendi karanlığında kaybolursun.

İnsan insana ya yaradır ya yâr.
Tarafını seç.
Çünkü tarafsızlık diye bir şey yoktur;
Sessizlik çoğu zaman kötülüğün ortağıdır.

İyilik bir zayıflık değil, bilinçtir.
Kötülük ise bir güç değil, çürümedir.
Adalet ekmeyen toplum,
Güvensizlik biçmeye mahkûmdur.

Kul hakkını görmezden gelen,
Kendi insanlığını inkâr eder.
Doğruluk ağırdır evet,
Ama yalan, insanı içten içe çökerten bir yüktür.

Bencillik bir hastalıktır.
Paylaşmayan çoğalmaz.
El uzatmayan, düştüğünde yalnız kalır.
Bu yüzden dayanışma bir erdem değil, zorunluluktur.

Cehalet bir kader değildir,
Bilinçli birtercihtir.
Bilgiye sırt çeviren,
Karanlığı seçmiş olur.
Sorgulamayan zihin,
Kendi zincirini örer.

Sevgi bir lüks değil, insanın özüdür.
Nefret ise öğrenilmiş bir zehirdir.
Hangisini beslersen,
O büyür içinde.

Unutma:
İnsan sadece yaşadığıyla değil,
Bıraktığı izlerle var olur.
Ve o izler…
Bir gün önüne yol olarak çıkar.
Öyleyse şimdi sor:
Ne ekiyorsun?
Ve daha önemlisi,
Ne biçmeye hazırsın?

Kemal Tekir
Halkın sesi