Bilseydim Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

BİLSEYDİM
Fevzi Emir Yılmaz

Gel desen, ardın sıra ömür boyu yürürdüm,
Ecel gelinceye dek yüzünü güldürürdüm.
Seni katil etmezdim, kendimi öldürürdüm,
Kalbinin başka tende attığını bilseydim.

Gönlümün katilini elimle besler miydim?
Bilsem bana meylin yok, ben seni ister miydim?
Yuvan olacak diye sinemi süsler miydim?
Kanayan sol yanımdan gittiğini bilseydim.

Anar mıydım adını dilimde hece hece?
Bana kutsaldı sevda, senin için eğlence,
Koynuma alır mıydım hayalini her gece?
Elinin başka eli tuttuğunu bilseydim.

Her gece avuç açıp çağırmazdım rüyama,
Yardın, kıyâmet oldun şu küçücük dünyama,
Odanın kapısında dikilmezdim kıyâma.
Başkasının gönlünde yattığını bilseydim.

Taş basardım bağrıma, yaramı ben sarardım,
Senden fayda yok deyip talibimi arardım.
İsyan edip ardından âdâbımı bozardım,
Bana olan aşkının bittiğini bilseydim.

Kimsesiz yüreğimin bir tek sendin penâhı,
Nasıl ödenir şimdi bu mazlumun günâhı?
Ümit ekip geceye beklemezdim sabahı,
Ben sevda güneşimin battığını bilseydim.

Hurda fiyatı biçtin şu gönül enkâzıma,
Ne tel oldun ne mızrap sevda çalan sazıma,
Kader deyip susmazdım alnımdaki yazıma.
Beni böyle ucuza sattığını bilseydim.