Bu kentin bütün ışıklarını kendi ellerimle söndürürdüm.
Kaldırım taşlarına adını değil, öfkemı kazırdım;
Her sokak başında bir anımı kurşuna dizerdim.
Ben ki; dağ rüzgârlarını ciğerime çekmiş adamım,
Senin yokluğunu bir kadeh gibi masada bırakmazdım,
Vururdum kendimi en ıssız yollara,
İzini süren rüzgârı bile sustururdum!
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta