Saat sabahı zorluyor,
Yeryüzü cemreden gebe kalıyor,
Bir ilkbahara daha..
Anlamını unuttuğum kelimeler zuhur ediyor,
Zihnimin ücra bir noktasında.
Sonbahar hiçbir şeyin sonu değilmiş,
Kapkara bir kış fondöten sürmüş kaçıyor gökyüzünden.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta