İnsan artık hiçbir yerde duramıyor,
Herkes her yerde birbirinin canını acıtıyor,
Kargaşa ve dağılma tüm hızıyla devam ediyor.
Sevgiye hasretiz,
Hayalini bile kuramıyoruz.
Sıladan uzağız,
Sılaya hasretiz.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta