Bana sorma bilmiyorum!
Nasıl sevdim,
Nasıl bağlandım,
Nasıl seni hayatımın merkezine koydum,
Nasıl herşeyim oldun bilmiyorum...
Bana sorma, izahı yok bu yangının,
Hangi ara daldım gözlerinin derinliğine,
Hangi ara adınla başladı her cümlem,
İnan ben de senin kadar yabancıyım bu kendime.
Belki bir rüzgârdın, estin geçtin ruhumdan,
Belki de en eski tanıdığımdın, vazgeçemediğim.
Mantığım "dur" dese de, ruhum çoktan yola çıkmış;
Sen benim hem çıkmaz sokağım, hem de tek menzilim.
Varsın çözülmesin bu kördüğüm,
Varsın nedenleri meçhul kalsın bu sevdanın.
Çünkü ruhum huzuru sende bulmuşken bir kez,
Anlamı kalmıyor artık ne sorunun, ne de cevabın.
Bana sorma bilmiyorum!
Nasıl sevdiğimi
Nasıl bağlandığımı,
Herşey aniden oldu,
Aslında herşey şimdi daha güzel oldu....
Kayıt Tarihi : 18.3.2026 07:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
02,04,2016




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!