Bilmiyorum
soğuk bir sonbahar gecesinde
ılık rüzgar yalıyor yanaklarımı
nefesin sanıp irkiliyorum ansızın
belli bellirsiz çiseleyen yağmur seni hatırlatıyor
oysa biz aynı yağmur altında olmadık hiç
sigaramdan derin bir nefes alıyorum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta