Benden her gidişinde düşüyor kalbim ellerinden,
Yanıveriyor körüklenen ateşlerde.
Kalbimle beraber tüm derim yana yana,
Acımdan gözyaşlarım tutmuşken yaka paça,
Sönmek için gözlerindeki okyanusa koşa koşa!
Sonrasında üflediğin küllerimden tekrar doğa doğa..
Tüm bunlar olduktan sonra,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta