Bilmiyorsun Şiiri - Düş Lem

Bilmiyorsun içimin kırık döküklüğünü

Camın ardından izlerken sokağı

Bir kuşun kanat çırpışını takipteyken

Yüreğimin nasıl çarptığını

Bahar bazen geç kalırdı

Ellerimin üşümüşlüğüne gönül vermişçesine

Buz tutmuş düşlemimin dimağında

Asılı kalırdı ellerim

Bilmediğim bağ ve bahçelerde

Umut ektiğimde olmuştu

Buz tutmuş ellerimle

Ah biçtiğimde.

Gözlerini kaybetmişliğim

Vurdu en çok ellerimi

Tutunamadığım her dal

Hapsetti beni kederin özüne.