Zaman gelip geçiyor, ömrümde susmayan.
Ruhumda fışkıran seni, bir yakalarsan.
Belki de hayata yeniden başlarım baştan.
Seninle kaygıyı bir yana bıraktığım gün.
Gecenin karanlık gölgesi düşmeden.
Mehtaba takılıp, ruhumu serinletmeden.
Düşmesin ömrüme, başa çekilmeden.
Sevincim kursağımdan aşağıya düşsün.
Aysız kalmasın gitsin dipsiz denizin.
Öyleyse yaklaşma bi zahmet ötemde dur.
Ben sevmeyi bilirim öğle değilsen uzak dur.
Yüreğimde taşıdığım bir başka yük yok.
Derlenip toparlanıp gece değil gündüz.
Sevmeyi bileceksen durma orada sen gel.
Kenan Gezici 30/08/2025
Kayıt Tarihi : 30.8.2025 22:04:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!