Bilmiyorlar ki papatya,
Her şairi bir kadın yaratmıştır,
Bir şiirde sana rast gelmek edasıyla nasıl tutuştuğumu,
Bilmiyorlar.
Bilmiyorlar papatya,
Duvarları bir kelimenin nasıl yok edebileceğini.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta