Bilmiyor Yar Şiiri - İlyas Söylemez

Bilir sevdiğimi gelir görmezden.
Benim delirdiğimi görmüyor yar
Gönlüme Hicran düşmüş bilmeden.
Benim delirdiğimi görmüyor yar.

Taramış zülfünü dökmüş yüzüne.
Sürme kalem çekmiş ela gözüne.
Uymuş vefasız elin sözüne.
Benim delirdiğimi görmüyor yar.

Tutmuyor ellerim kırık kollarım.
Tükendi mecalim bağlı yollarım.
Susadı kurudu kaldı dallarım.
Benim delirdiğimi görmüyor yar.

Sahalarda Serap görmüş biriyim.
Delirmiş divane Mecnun gibiyim
Aklını yitirmiş abdal gibiyim.
Benim delirdiğimi görmüyor yar.

Doğarken bahtım yazılmış Kara.
Ölmeden koyuyor beni mezara.
Nasıl dayansın bu garip avara.
Benim delirdiğimi görmüyor yar.

İçimde bir Umut vardı kurudu.
Yüreğim yandı yandı köz oldu.
Canımın yongası bana el oldu.
Benim delirdiğimi görmüyor yar.

Yaralıyım dostlar yaram görünmez.
Baş hekim gelse derdimi bilinmez.
Gelmeden can canım dirilmez.
Benim delirdiğimi görmüyor yar.

Ölürsem acaba değer bilirmi.
Mezarım üstüne koşup gelirmi.
Ruhuma sarılıp beni severmi.
Benim delirdiğimi görmüyor yar.

YAZAN =İLYAS SÖYLEMEZ