Meyve verir ağaç bide bilmez tadını
Üzümünü yerde sormaz bağını
Başına geçirir gençlik çağını
Ağaçtan meyveler uzağa düşer
Her canlı yaşamak için üretir
Alır başka biri onu tüketir
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




tebrıkler
lıstemdesınız
saygılarımla ..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta