Sana, seni nasıl anlatmayı bilmememin sancısıdır dilimi böyle tutan.
Ne varsa eski olan ve eskiden kalan, şiir olur; yaşanmış her hikâye
ve kalemimin kırıldığı her satıra kadar defalarca, kanata kanata sorgulamak…
Sana dair bir cümle, bir kelime, bir mürekkep lekesi bulup sığınmak...
İçimde bir yangın; orta yerinde sen ve gül kokusu, ben bu kadar kül iken.
Tanrılar görüyor mu acaba?
Bana ellerini uzat.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta