İçindeki hasretlerle gömülür insan,
Ne kadar çok severse sevsin,her şey yalan.
Bir gün göçüp gitmeden kıymetini bil.
Sarınca her yanını sessizliğin ürpertisi,
Yokluğunun ne demek olduğunu öğrenirsin,
İnsan dualarla anılır,alkışlarla değil.
Bilmelisin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta