küçükken saçlarımı okşardın hep yanaklarımı arslan oğlum büyüyünce bakacak anasını nerde anne hani nerde arslan oğlun nerde kuyruğunu tranvaymı çiğnemiş yatıyor kaldırımım bir köşesinde beni şimdi parkta sor anne beni şimdi kaldırımlara sor ben artık saçlarını okşadığın arslan oğlun değilim anne fünyesi çekilmiş bir bomba gibiyim senin çigerin ne zaman yanarsa bilki anne ben ölmüş biriyim
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta