Biliyorum gideceksin;
Gideceğini bunca bilirken bile, kalmalarını saklıyorum yüreğimin seni en çok seven yanında. Bir suçluyu evimde aklıyor gibi. Yahut bir tutam tuzu yaramda saklıyor gibi. Ve gizli gizli geliyorum içimde kalacak sana,
Ne vakit gideceğin gelse aklıma elimde olmadan titriyorum. Hani eceli gören kul gibi dudaklarımda kuruyor kelimeler. Ne vakit gideceğin gelse aklıma buz kesiliyor bedenim. Gitme diyemiyorum ve rüzgâr bir yaprağı hırpalıyor tutamıyorum.
Ne vakit uzun uzun baksan gözlerime, yahut ayağa kalksan oturduğun yerden, hani dudakların kıpırdasa birden,ödüm kopuyor gideceksin diye.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta