Aylin;
Hani, bir gece bütün gökyüzü düşer ya omzumuza. Sevimli bir çocuğun, durgun, deniz rengi gözlerindeki gibi bir ışıltı belirir çok uzaklardan... Ufuk çizgisinin sevgilisini beklediği yerde, bir ışıltı belirir o çok uzaklardan...
Umutlarımız bir elimizde ve biz koşarız. Bir daire biz yaklaştıkça büyür. Umutlarımız o dairede… Bilmeyiz; gözbebeklerimizde mi küçülür yaşam yahut Aylin’midir büyüyerek koşan.
Dolunay diyorlarmış evvelki sevgililer... Karanlık gökyüzünde belirir ayın on dördü dedimi. Serpilmiş azra kadar taze bedeni, gusülsüz gökyüzünün sebebiymiş.
Bursa'da eski bir cami avlusu,
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü
Devamını Oku
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü




Masal gibi bir yazı yazmışsınız masaldan tek farkı sonunun güzel bitmemesi ama öyle anılar vardır ya hani iyiki yaşamışım dersiniz sonu acı bile olsa. İnsan bu şiirde hayatındaki iyikileriyle yüzleşiyor ve aşk için kardelen kadar cesur olmak gerektiğini bir kez daha anlıyor. Duygularınıza sağlık
slm çok güzel eserler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta