Aynı kâinatın zerrecikleri idik başlangıçta
Bir unvan verildi sıradanlığımıza
Sevda sıfırdan yazılmaya başlandı
Ki O, bilmezdi sevmeyi rakımlarda
Sadece elemle bakardı yazgısına
Olur ya;
Her yanlışını ‘baht’, sırtını vurulan her taşı ‘taht’ ve her ören’i ‘payitaht’ sanma…
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
