Hatice Elveren Peköz
Her sabah çocuk hafifliğiyle uyanırım güne.
Ortaçağdan kalma ne kadar kötülük, hurafe varsa eskiciye satarım.
Ondan kara vesveseli kadın ve adamların hikayelerini dinlemem.
Bilirim ki onlar iyilik ve sevgiden yoksun kara yürekliler.
Oysa iyilik ve güzelliklerden savaş çıkmaz.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta