Bilirim
Bileğin bükülmez çelikten kavi
Mecnunu çöllere sürdün bilirim
Tavrın ve duruşun değişmez savi
Ferhatı dağlara vurdun bilirim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler Yahya bey kardeşim bu şiirin de güzel. Naziremi kabul et
İnsan sevdiğini, sarıp sarmalar
O zaman nedendir? Vurup kırmalar
Nere gitti, gönül, hatır sormalar
Sonunda kefene, sardın bilirim
Sanmam ki benimle, bitecek sorun
Benimle değilse, kiminle zorun
Belli ki sende de, taş olmuş derun
Kimi yâd ellere, saldın bilirim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta