Ebabil kuşu gibiyim bilirim
Her daim gökyüzünde süzülmeli kanatlarım.
İnersem yeryüzüne bir zalime düşer yorgun ayaklarım.
Tekrar ucmam cok zor evime bilirim, o zalim atmadıkca gökyüzüne.
Kaderim de bu benim yükseklerde gökyüzünde benim evim.
Uyurken bile tetikte bir ruha sahibim.
Çünkü en çok uyurken acıttilar canımı yakalandım bilirim.
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta