Ebabil kuşu gibiyim bilirim
Her daim gökyüzünde süzülmeli kanatlarım.
İnersem yeryüzüne bir zalime düşer yorgun ayaklarım.
Tekrar ucmam cok zor evime bilirim, o zalim atmadıkca gökyüzüne.
Kaderim de bu benim yükseklerde gökyüzünde benim evim.
Uyurken bile tetikte bir ruha sahibim.
Çünkü en çok uyurken acıttilar canımı yakalandım bilirim.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta