kökü kırılan ağaç durmaz ayakta
kuruyan fidana bahar gelmez asla
yıkmak kolaymış yapmak zor hayli
toprak bilir elbet kul ne olur sonunda
kökü kopanın gölgesi düşmez yere
Her yüze gülen dost olmaz öze
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta