Ah yine tuttu bu öksürük beni,
Ben benden vazgeçtim artık,
Şafak mı? Sayılmaz ki,
Gece karanlığında 9 numaralı ranzada,
Duvara dönmüş, dalıp gitmişim.
Koğuş koridorlarında yüksek bir ses;
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta