Bir çığlığın nice katmanlarından oluşur
içindeki ürperti; ışığın sağılmasıdır
kopkoyu karanlıklardan. Tükenir yüzünün
bir yanı, diğer yanını çevirirsin günün
hoyratlıklarında ve isteğin yalçın kayalardır
dönülmeyen ufuklarda. Hayatı en derinde
kavrarsın; gündüz bir armağan gibi açılır
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta