9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ne dev dalgalarla boğuşursun,
Ne hiddetli Neptün'le, ne de okyanus dibiyle,
Kendi benliğinde duymadıkça, onları sen,
Yaratmadıkça önüne, kendi ruhun onları.
*
Dile ki uzun sürsün seyahatin,
Çokça yaz güneşi batsın,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta