Bilginin içinde bilgeliği unutmuştu insan,
Günler uzun zaman pek kısaydı,
Renkli elbiselerin içinde solmuştu ruhlar,
İletişim arttıkça artıyordu mesafeler,
Herkes biliyor ama kimse göremiyordu,
Bilginin içinde boğulmuştu akıllar..
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




ne güzel bir analiz zamana dair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta