Bilginin içinde bilgeliği unutmuştu insan,
Günler uzun zaman pek kısaydı,
Renkli elbiselerin içinde solmuştu ruhlar,
İletişim arttıkça artıyordu mesafeler,
Herkes biliyor ama kimse göremiyordu,
Bilginin içinde boğulmuştu akıllar..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




ne güzel bir analiz zamana dair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta