Gün gelir;
Yorğun gözlerimde kaybolur
Sana çıkan bütün yollarım,
Bir ışık bulumaz yok olur umutlarım
Koştuğum çıkmaz bir, çaresizliktir
Bazen koskoca çölde; bir kum tanesiyimdir...
Yada uçsuz bucaksız okyonuslarda su damlası...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta