Bilemiyorum artık İnsanları,
hiç bir şeyi bilemiyorum.
Hatta kuşları dahi anlamıyorum ben.
Özgürce uçmak varken göklerde,
tutulup kalıyorlar Sığ bir düşüncenin ökçesine.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta