Bakma akşamlarımın, sensiz olduklarına,
Bilemezsin ne kadar, yakınsın sen bu cana,
Sensiz olsun deyipte, çekildiysen kenara,
Sade düşlerde kalsın, onlar şafaktır bana.
Bilemezsin bilirim, bendeki o senleri.
Yaşananlar benimle, gittiğin günden beri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
