Yaşadın mı hiç yalnızlığın karanlığını,
Boğuldun mu sonsuz gecelerde,
Mutluluktan bir haber ömrünü,
Vurdun mu hiç hoyratça geçen senelere.
Bilir misin çocukların sevgiyle büyüdüğünü,
Bilir misin çiçeklerin sevgisiz öldüğünü,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta