Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir andır...herşeyi değiştiren...ve o an sanki onulmaz ifadelerle dolar...
ve her ruh için yaşanan büyü bir başkadır...
güzel şiir okuması ile güne başlangıç...selam:)
narin bir kelebek gibidir ask gerçekten,üzerine titremeli! tebriklerimle..n. nefesoglu.
Aşk kapıyı habersiz çalarmış,insan bile bile kendini ateşe atar mı?Kutlarım.Neriman ARAS
suya dokundu kanatlarım bilerek.tebrikler özay sağlam
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta