Bilemedim, sen nasıl bir insansın…
Benden mi, aşktan mı, kimden yanasın…
Dilerim bana yaşattıklarını kendinde yaşarsın…
Beni böyle yaktın ya, inşallah sen de yanarsın.
Bilemedim, bilemedim; gerçek yüzünü göremedim…
Silemedim, silemedim; seni şu gönlümden silemedim…
Tükendim, tükendim; derdinden bittim tükendim…
Bilseydim böyle zalim olduğunu, hiç sever miydim?
Aşkın gözü kör; ben de kör oldum…
Alev alev yandım, yandım kor oldum…
Hesapsız sevdim; belamı buldum…
Kitapsız sana ben kul köle oldum…
Bu muydu senin aşkın, sevgin?
Ne güzel ortaya çıktı asıl rengin…
Sen ara bul kendine göre dengin…
Benim gönlüm zaten doğuştan zengin!
İsmet Ülker
Kayıt Tarihi : 30.11.2025 02:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!