Bilemedim, sen nasıl bir insansın…
Benden mi, aşktan mı, kimden yanasın…
Dilerim bana yaşattıklarını bir bir yaşarsın…
Beni böyle yaktın ya, inşallah sen de yanarsın.
Bilemedim, bilemedim; gerçek yüzünü göremedim…
Silemedim, silemedim; seni gönlümden silemedim…
Tükendim, tükendim; senin derdinden tükendim…
Bilseydim böyle zalim olduğunu, hiç sever miydim?
Aşkın gözü kör; ben de kör oldum…
Alev alev yandım, hem de kor oldum…
Hesapsız sevdim; belamı buldum…
Kitapsız sana ben kul köle oldum…
Bu muydu senin aşkın, sevgin?
Ne güzel ortaya çıktı asıl rengin…
Sen ara bul kendine göre dengin…
Benim garip gönlüm doğuştan zengin!
İsmet Ülker
Kayıt Tarihi : 30.11.2025 02:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!