Velhasıl bilemedik
Ekmeği tuza bandırıp yerdik
Bilemedik sonu, sabahı gösteren gün ışığı kalbimizdeki pastan göremedik
Azığımız az derdimiz şunca aşar
Yediğimiz aştan alamadık tadı, tadımız aşktadır aşkta muradımız
Severiz biz bir bostan korkuluğu değil benliğimiz
Bostana sürdük biz tohumumuzu alamadık
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta